“เซ่อเจิ้งหวาง”!!
สิ้นเสียงปุ้บ น้องกำลังจัดที่นั่งหรือทำอะไรสักอย่างอยู่ ก็ค้างเลย ค่อยๆช้อนตา มองขึ้นมาตามเสียง
น้อง: 0_o “ ไปซานย่าด้วยหรอ ไปทำไรคับ”去三亚? (干嘛?)
เรา: “ห้ะ อะไรนะ” 说什么？再说一次
น้องพูดในแมสเสียงอู้อี้ไม่แน่ใจมะกี้ประโยคสุดท้ายน้องถามว่าอะไรหว่า
น้อง : “Sanya Why?” พยายามทำท่ามือแบบกาง2มือประกอบด้วยวุ้ย
พี่อร: “Travel travel”
น้อง: “อ๋อๆ คับๆ 好的”
เรายังไม่ทันอธิบายเพิ่มในส่วนของเราเลยอะ ว่าพรี่ก็แวะมาเปลี่ยนเครื่องที่ซานย่า ไปทำงานต่อที่กวางโจว แงง เพราะแถวมันขยับให้เดินต่อ เราก็เลยต้องนั่งแล้ว ปรากฏแถวที่นั่งเรา ก็คือแถวแรกของECo ถัดจากน้อง3แถว ได้เห็นหัวน้อง ไม่ไกลกันเบย กี้ดด
พอได้นั่งปุ้บ เราก็มาถามพี่อรว่า มะกี้น้องเค้าว่าอะไรนะ หนูฟังไม่รู้เรื่อง พี่อรว่าน้องคงถามว่าไปทำไมซานย่า เราก็มาคิดเรียบเรียง อ๋อออ อาการ น้องตกใจที่เห็นเรา2คนอยู่บนเครื่องบิน น้องคงนึกว่า เรา2คนคงเหมือนจนท.กลุ่มนั้นที่สามารถเข้าถึงหน้าเกทมาส่งเฉยๆ ถึงได้ทำหน้าตกใจมากจริงๆ ตอนเรียกเซ่อเจิ้งหวาง ละเหวอเหมือนเห็นผี แนวๆว่าอิพี่2คนนี้ขึ้นเครื่องมาเลยเรอะ คือแบบโมเม้นนี้น้องสะดุ้งคาแรคเตอร์แบบตัวการ์ตูนอีกแล้ว ฮืออ😂 อธิบายไม่ถึก
จริงๆน้องน่าจะฉุกคิดนะ ถ้าผ่านเข้าเกท ที่มาเม้ากะเอ็งได้ ต้องมีตั๋วบินละนะเห้ย555555555
เอาล่ะ1.50 ชั่วโมงต่อจากนี้ชั้นกับพี่อรไม่หลับแน่นอน เล็งที่หัวคนๆนึงแถวที่1 ส่วนเครื่องจะบินไปทั้งคืน พี่ก็โอเคร้555555
ก็ดูน้อง เห็นนะ กระจกด้านข้างที่นั่งมันสะท้อนตัวน้องพอดี เห็นว่าเปิดมือถือดู เห็นเป็นเวปเวยป๋อด้วยแหละ เล่นมือถือเสร็จ ก็หยิบเอกสารสีขาวขึ้นมาอ่านอยู่พักใหญ่ๆ สลับก้มนั่นนี่หยิบอะไรจากกระเป๋ายุกยิกๆ สักพักก็เสิร์ฟอาหาร มีการปิดผ้าม่านกั้นแถวที่นั่งด้วย ตรงนี้ไม่เห็นน้องละ กินข้าวกันๆ
กินเสร็จพี่อรจะเข้าห้องน้ำ พอดีห้องน้ำของEcoมันเต็ม ไม่สะอาดด้วย แอร์เลยเรียกให้ไปเข้าของชั้นBussiness เราก็ดีใจๆพี่อรได้เห็นน้อง แน่ๆ
พี่อรทำธุระเสร็จเดินกลับมา บอกว่าพี่ไม่กล้าหันขวาเหลือบไปด้านน้องเลยอะ 😂ถถถถถถถ เลยเดินตรงลิ่วกลับที่นั่งตัวเอง
พอว่างเราก็ทบทวนเรื่องเมื่อตอนขึ้นเครื่อง เรายังคิดเรื่องน้องตื่นตะลึงเห็นแฟนคลับอยู่บนเครื่องบิน.. ใช่ละ! น้องต้องกังวลแน่ๆว่าฟค.จะติดตามเค้าทั้งเกาะเลยรึเปล่า โอยแค่คิดก็สงสารน้องกังวลป่าวว้า เราอยากมีเวลาได้อธิบายจัง
คิดเสร็จก็ต้องทำไรสักอย่าง ตั้งใจจะไปบอกตอนถึงสนามบินว่า พวกเราจะส่งน้องที่สนามบินซานย่าแค่นี้จริงๆ พี่จะเที่ยวกันเองต่อละไปทำงานที่กวางโจว ให้น้องสบายใจได้ อ่อ อีกอย่าง ยังมีโปสการ์ดอีกจำนวนนึงที่มีฟค.ฝากมา ยังเซ็นไม่เสร็จ จะมีโอกาสได้คุยมั้ยหว่า หาขัออ้างว่า รูปมากมายพวกนี้ใช้เอาไปแจกเล่นเกมกับแฟนคลับดีกว่า จะได้รบกวนน้องเซ็นให้หมดกองนี้
คิดไปมาต้องพูดเยอะมากเลย ชิบหัย มองหน้าน้องทีไร พูดจีนไม่ค่อยออก เตรียมพิมพ์ใส่noteละกัน เราก็เตรียมข้อความไว้ มีกลัวแกรมม่าผิดด้วยนะ5555 ถึงกับเรียกแอร์มาเช็คภาษา พออธิบายให้แอร์ทราบขอความช่วยเหลือ แอร์ก็แก้ให้นิดหน่อย นางบอกว่าให้ชั้นเอาไปบอกเค้าเลยมั้ย นี่ก็ตกใจเอ่าา รู้จักเวยหลงดาราด้วยหรอคะ เค้ายิ้มๆบอกรู้สิ ว่าต้องเอาไปให้คนนี้อ่านแน่ๆใช่มั้ยคะ /me เขินน
พอเตรียมคำพูดเสร็จ เครื่องก็ใกล้ลงละ
ทำไม1.50ชม มันสั้นจังน้า
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น